Kortweg gebeurt er het volgende. Het zelf:

1- Doet een omgevingswaarneming;

2- Bepaalt haar reactie;

3- Reageert op de omgeving.

De reactie kan positief, neutraal of negatief zijn. Alles heeft een houding. Nog stralend van de laatste ervaring of de wils uiting. Dit leidt tot:

A- Positief trekt negatief aan, geeft gelegenheid het negatieve te uiten.

B- Maar ook soort zoekt soort.

C- En wat zoekt, vindt.

Zo komt het dat als een zelf denkt: "Ik kan niet beter",

dat het een ander zelf aantrekt wat in daarin het betere ziet of ook het gelijkgestemde. Dat maakt het groeien van de onbewuste zelf moeilijk. Maar voor het bewust zoekende naar groei reëel. Constante wil is daarom belangrijk. Het probleem van de constante wil ligt in de engrammen, de gereactiveerde negatieve ervaringen uit het verleden - zie ook de werken van Ron Hubbard - en de levenshouding, wilsuitdrukking.

Voor de genezing is het belangrijk om te weten dat vele zware negatieve ervaringen onverwerkt, niet beoordeeld in het kennen, al of niet bewust, zitten. Bij herinnering hiervan neemt het zelf vaak zonder de impuls van de herinnering aan voor de juiste houding naar de omgeving. Zo worden angstige situaties uit de herinnering de oorzaak van een mislukking, of slechts een gedeeltelijk succes in het heden.

Bloed, brandlucht, zware geluiden, druk, zuurstofarme lucht, en vuur herinneren aan slecht of niet verwerkte ervaringen. Dagelijks verkeren we in omstandigheden

die ons zelf dit doet herbeleven.

Het leven gaat slechts stuk, daar waar het niet begrepen is. Het leven kan behouden en genezen worden als het begrip zich opbouwt⁵⁹. Zelf, Zelven en zelven dragen hun wil en reactie (is ook wil) uit: Van mens tot eencellige;

Van brood tot ozon molecule;

Van planeet tot tarwe aar;

Van zonnestelsel tot universum en heelal.

Voor vele zelven is de omgeving te ingewikkeld, te onherkenbaar om er succesvol mee om te gaan. Succesvol naar de maatstaven van de mens!

Het vuur, hoge druk, overmatige koude doen de weinig vrijheidbewuste en angstige zelven uit hun lichaam gaan. Het scheidt de verbondhouders van de verbondenen.

De verbondhouders vinden die situatie te heftig en nemen de be- nen, stellen zich in veiligheid om de misère niet te hoeven doorleven. Als de ellende voorbij is en de body nog voldoende intact om nog te gebruiken keert de verbondhouder terug om de leiding weer op zich te nemen⁶⁰. Maar het niet doorleefde, niet objectief beoordeelde, kan hem later opbreken zoals we hierboven zagen.

Het voortbestaan wordt het meest bedreigd door dat wat volledig onbegrepen is en in mindere mate in wat te positief of te negatief is begrepen.

Een inééngedoken of ingepakt zelf⁶¹ heeft niet meer zoveel begrip van haar omgeving. Als voorbeeld volgt hier de gelijkenis van de graankorrel.

4.5 De gelijkenis van de graankorrel

De graankorrel is opgebouwd uit de graankorrel verbondbouder zelf en haar onderdanen, de gebonden zelven. Ze staat op de akker gebonden aan de tarwe aar Zelf. Ze vormen als groep een levens eenheid die zich nog al eens voor een onoverwinnelijke situatie ziet geplaatst. De omstandigheden, de engrammen en de wil der delen hebben het tot de graankorrel tot een goudgele en oogstrijpe toestand gebracht.

Daar komt de boer met zijn dorsmachine. De graankorrel valt in de dorsbak, afgesneden van "haar" halm. Het voedende Zelf van graankorrel, haar moeder en vader, hebben haar losgelaten.

De boer brengt de graankorrel naar de molenaar. Onder de molensteen gilt de graankorrel het uit van de pijn. Juist voor de hevigste pijn besluit het zelf uit te treden en haar zelven ondergaan de deling tot meel. Het zelf besluit niet meer terug te treden in het meel. Kon ze,

na geaborteerd te zijn van de halm alleen nog voortleven door vanuit zichzelf een plant te vormen, nu is die kans voorbij, tenzij ze zich eerst verdiept in het opbouwen van een graanlichaam.

De zelven in het meel hebben een flinke deuk opgelopen, die nog gevoelig naijlt. Dan gaan ze op de vrachtauto naar de bakker toe. Overgoten met water, gist en bakkersvet vinden ze weer wat verbondenheid en vormen zich tot een prachtig deeg. Boem, daar sluit de deur van de oven: De hitte is enorm en weer treden er massaal zelven uit.

Het ruikt heerlijk in de straat. Reeds voor acht uur staan de mensen in een rij om het nog warme brood mee naar huis te menen. Resterende graankorrel zelven belanden op de broodtafel, samen met het bakkersvet en het gist in een nieuwe balans: brood. Jan snijdt het kapje af. "Heerlijk zo'n verse korst!" gaapt hij en steekt het in zijn mond.

Een half uur later rijdt Jan naar z'n werk, wat loom van het eten maar met een warm gevoel van voldaanheid. Brood geeft een kick. Dat voel je zo. Dan denkt Jan aan de stapel werk op zijn bureau. De moed zakt hem in de schoenen, doch komt daarbij ook langs zijn buik. De graankorrel zelven krijgen eindelijk aanspraak met Jan's zelf. Daarvoor waren ze reeds in gesprek met Jan's lichaam zelven. Opgenomen in het bloed beginnen ze hun speurtocht +, 0, -/- naar een nieuw band. Het is even zoeken maar dan vinden ze hun plaats. Jan is ondertussen ook op zijn werkkamer aangekomen. Zijn collega zegt: warm weertje, niet?" Jan is er niet zo bij en vraagt zich af hoe het weer was. Ja, hij loopt te puffen van de warmte en hij heeft het koud. Toch komt zijn antwoord niet prompt. Ergens in hem is er iets dat hem doet vertragen. Maar hij staat er niet lang bij stil. Het verhaal van de graankorrel werkt in zijn onderbewuste, vlak aan de oppervlakte. Maar Jan heeft geen tijd om te luisteren. Het werk wacht en het zelf ook. Dat begrijpt u wel!

In deze parabel× overleed eerst de tarwe aar, toen de graankorrel, daarna het deeg. Ook het brood werd aan stukken gesneden en vermalen. In Jan's buik vindt een deel van het brood weer leven, een ander deel blijft minder vitaal wachten op een nieuwe kans. Jan heeft er - wetenschappelijk gezien - veazes aan maar uiteindelijk sterft Jan ook. En zijn zelf zoekt een nieuwe kans.

De zelf verliet het lichaam maar was op zich niet dood. Het bestaat voort en zoekt nieuwe ervaringen, belevenissen. Wat de zelf zoekt en vindt hangt af van zijn toestand van begrip en wens. Zo is alle stof levend, onafgescheiden van de oorsprong. Slechts de daadkracht verschilt. Maar de wil is er. In alles, hoe latent× dan ook.

Hoe we haar kunnen belevendigen vinden we in de volgende hoofdstukken.

5 Bronning geneeskunde

Bronning is het zich omgeven en belichamen van het zelf met leven ondersteunende voorwaarden, bronnen genoemd. Water, voedsel, zon, ruimte, tijd, rust en dergelijke zijn zulke bronnen. Liefde, vreugde, vrienden, wijsheid en rijkheid eveneens. Er zijn diverse kwalificaties:

- slinkende bronnen;

- eenmalige bronnen;

- groeiende bronnen;

- zelf aanvoerende bronnen;

- altijd aanwezige bronnen;

- en wellicht meer.

Voorbeelden:

Een bergbeekje dat je grondbezit binnen stroomt is een zelf aanvoerende bron.

Een appelboom is een groeiende bron.

Een stuk brandhout is een eenmalige bron.

Een stuk fruit een slinkende bron. Na korte tijd begint ze te rotten en is niet meer.

Bronning geeft een gevoel van veiligheid. Het zelf raakt er door van alles voorzien. Het creëert marges, reserves en overlevingskansen. Dat is waar elk zelf naar opzoek is.

Hoe dichter je bronnen bij het groeizame leven staan, levend zijn, des te meer kans bestaat er dat ze positief bijdragen aan het leven van een zelf. Een slangebeet doet dat niet. Een vers geplukt stuk fruit wel.

Voor voedsel geldt in het algemeen dat hoe oorspronkelijker het gewas is, des te dichter staat het bij de bron van het leven. Kruiden staan bekent om hun genezende werking. Het gras is één der meest oorspronkelijke kruiden. Het zelf van de tarwe aar is niet ver van de oorspronkelijk ontstane gewasvorm verwijderd. En is toch zo sterk dat het kropvormig, als vruchtgewas zich zelf kroont in de drang te ontstijgen. Voegen we al het hier boven beschrevene samen en verwerken we haar tot uitgangspunten voor het genezen, dan kan dus genezen worden door:

-3 Voeding met zelven van levenskracht opbouwende bronnen;

-4 Het zelf bewust te maken van haar oorspronkelijke bron;

-2 De niet objectief beoordeelde ervaringen door de zelf te laten beoordelen op basis van objectieve vergelijking.

-1 Afbrekende voedingsmiddelen uit te werpen, schadelijke stoffen uit het lichaam te verwijderen.

Door 1 t/m 4 vol te houden ontstaat een buffer tussen de kritieke toestand en de optimale toestand, een balansvlak⁶².

5- Door een onbevooroordeelde wil te hebben of in het heden een "vrije" wil op te bouwen. Ook dit creëert een balansvlak.

Daar de wil van de zelf is en de zelf de samenbindende kracht der lichaamzelven, regeert de wil over de wil en is ze de koning der zelven. Een kwestie van regeren in plaats van reageren.

De zelf kan in contact treden met elke plek in zijn lichaam en ook daar buiten. Als nu de maag hongerig is en het bewustzijn en waarnemen van het zelf daar op gericht dan zal het zelf de wil kunnen krijgen de hongerige maag te helpen.

Verschillende centra in ons lichaam hebben een eigen functie. De chakra's zijn ieder op zich een geordende groep dienaren van het koninkrijk van het zelf. Samen vormen ze de doorgangen van het leven en zijn ze de communicatie pijpen van het zelf en de zelven. Maar de wil van het zelf moet zich niet richten naar de wil van één chakra. Ze moet het gehele lichaam en haar gehele omgeving in liefde blijven zien. Anders gaat ze ten onder aan haar dienaren.

Liefde geeft vrede,

Vrede geeft macht,

Macht geeft wil en

Wil creëert.

6 Verder over genezen.

Hieronder wil ik eerst een beknopt overzicht geven van de ontwikkeling in de geneeskunde voorzover het de voorhoede en meest exelente× methoden betreft. Aan de rechter kantlijn staat een overzicht van de filosofische ontwikkeling.

Natuurgeneeskunden Filosofieën

chirurgie beheerkunde

Aroma therapie Alchemie

Hahnemann Homeopathie Theosofie:

de praktijk

magneet therapie ontsluierd.

farmacie Spalding: Meesters

v/h Verre Oosten.

Soefi geneeswijze

Bach Bloesem remedies

Hubbard Dianetiek:

genezing door het weten.

Orr, Ray, Hay:

Eigen liefde af-

firmeren/beheren.

Van Essen Bronning:

Drieéénheid in genezing;

Zelf, lichaam zelven en omgeving zelven.⁶³

Genezen Samuel Hahnemann en Edward Bach het individu door minimaal te nemen uit de omgeving, van waaraan de zelf geneest en zo zijn of haar lichaam, waardoor het tevens omgevingsresistent wordt, Ron Hubbard geneest het individu door het naar zijn verleden, naar zichzelf en anderen te laten kijken. Aangevuld met een evaluatie over hoe de samenleving functioneert - Scientology⁶⁴ - in haar dynamieken hijst het zelf zich op naar genezing. Genezing is zowel bij Samuel als bij Ron het zelf zo versterken dat het de lichaam en de omgeving aankan. Bij Samuel is dit inherent maar bij Ron uitgesproken aanwezig. Beide gaan uit van het veranderen van het zelf. Bronning gaat een stap verder. Geneest men het zelf en laat men het zelf het lichaam en de omgeving genezen dan ontstaat er op den duur een burn-out, energie-sink, een energie weggeven vanuit het zelf. Nu lijkt het zelf een haast oneindige energielading te bezitten. Uit ondervinding is echter gebleken dat de energie moet circuleren, dus terug komen. Per definitie van de filosofie doet energie dat altijd. Echter in het stoffelijk universum gaat daar als gevolg van blokkades vaak tijd overheen, zodat er voor de korte termijn een gemis kan ontstaan. Daarom is het belangrijk dat energie in kleine tijdcirkels wordt gestoken en snel wederkeerd. Dit houdt in dat de behandeling moet voorzien in de mogelijkheid tot:

1- Genezing van het zelf;

- Genezing van de lichaam zelven;

3- Genezing van de omgeving zelven.

Polair komt er dan een juiste schakeling tot stand. Er ontstaat een Tao, touw, verbinding tussen wat wil zijn en wat is⁶⁵. Homeopathie was een opboksen tegen de omgeving. Ook Dianetiek was dit in mindere mate. In Bronning ontstaat een positieve verbinding tussen de omgeving en het zelf. In deze sfeer zullen de lichaam zelven zich van beide kanten gesteund voelen en levenslustig blijven. Er ontstaat een optimale celcommunicatie⁶⁶, de omgeving werkt stimulerend en motiverend. Wat je het grote gunt moet ook het kleine gegund worden -zo groot, zo klein.

Vanuit deze gedachte kan gemakkelijk worden gezien dat er een drieéénheid in ziekte bestaat. De omgeving werkte ziekelijk in, was te hard voor de zelf, onbegrepen. Omgekeerd was het zelf te hard voor de omgeving en het lichaam zat daar tussen in. Genezing van de omgeving is een daad van barmhartigheid. Een hulp zonder het zelf op te geven. In de gelijkenis van de barmhartige samaritaan⁶⁷ werd de bestolene naar een veilige plek gebracht om te genezen maar de samaritaan vervolgde onverwijld zijn spoor. Genezing van de eigen omgeving geeft genezing terug. Wil men daar rendement uit hebben dan moet men daarvoor wel open staan. Anders blijft de eigen groei en genezing uit.

7 Zingeving

Het is tijd dat we terug komen bij onze hamvragen. De onderbouwing voor het genezen is immers rond. Vanuit de vragen en de te geven antwoorden bouwen we verder aan het formuleren van de specifieke geneesmethode van Bronning. We stelden de vraag:

"Wat is het zingevingsproces van het leven?"

En hier is het antwoord:

"Zin geven." Het antwoord is "Zin geven."

"Het zingevingsproces is de perpetue mobilé×

"van het leven:

"Ik maak het mij naar de zin, ik maak het "jouw naar je zin zonder mezelf op te geven. "Hieruit groeit de

essentiële energie voor de "levenszin." Dit is het zingevingsproces!

Verlogen niet. Niet jezelf, niet je lichaam en niet je omgeving. Verlogen wel je beperkende ideeën.

Dacht u dat perpetue mobilé niet bestonden?

Het is het beginsel van de schepping en wordt terug gevonden in het zaad, de boom en de vrucht welke honderdvoudig is aan het zaad. Zo is het ook met het zingevingsproces. Geef je zelf zin en de ander naar zijn èn jouw zin en er ontstaat genezing met een sneeuwbal effect. Wellicht vervallen we hier in wat minder medische termen. Maar in de Romeinse termen⁶⁸ was het regelmatig mistig van het dampende badwater. En daar is vandaag de dag maar weinig medisch aan. Het invullen van het zingevingsproces is het toepassen van Bronning.

Onze tweede vraag was:

"Wat zijn de vereisten waar aan moet worden voldaan om genezing te laten optreden?"

Het antwoord luidt - en waarschijnlijk had u het al zelf geraden:

"Vol doen." Het antwoord is: "Vol doen."

"Niet alleen aan je zelf, maar ook aan je "lichaam en aan je omgeving vol doen. Soms "voldoe je meer aan je omgeving door ze in "te ruilen voor een andere. Soms voldoe je meer aan je omgeving door ze iets te geven waar ze zich aan kan ontwikkelen of kiest te verdwijnen."

De vereisten voor genezing zijn dus de zelfde als die voor het zingevingsproces.

De "grootste gemene deler" van het ziekzijn is gemeen delen. Daaruit ontstaat de drieéénheid in het ziekzijn: verdeeldheid en verkniptheid in alle delen. Daar wenst het zelf niet aan mee te doen.

8 Het recht tot Genezing en Bronning

Hebben we het recht tot genezing? Hebben we het recht ons lichaam gezond te voeden en hebben we het recht onze omgeving - ongevraagd - te genezen?

Dit zijn vragen naar het recht hebben op levenszin en de antwoorden zullen haar al of niet rechtvaardigen.

Een aantal wetenschappelijke gegevens kunnen hier helderheid geven.

Ron Hubbard's methode, die ik zelf zie als multifunctioneel - tijdreizen, genezen, leren, weten, kosmisch onderzoek, etc. - laat zien dat het beeld dat thans geldt over de evolutie van de mens niet éénmalig is. Het zelf, dat het lichaam langzaam aan uit de klei getrokken heeft, heeft dat al vele malen gedaan. En dat

niet alleen. Het zelf heeft al vele staten van zijn ondergaan⁶⁹.

Het is gebonden geweest als ondergeschikt zelf in klei, steen, maar heeft ook al vele keren eerder een staat als mens, engel en nog andere staten van zijn doorleefd. Zo zaten vele levend op een planeet die in een zwart gat verdween om er later met een geweldige klap en lichtflits aan de andere kant uit te komen. Stel dat je er ook bij was. Je zit gebonden aan niets meer dan een klein stukje roet. Weg body, weg planeet. Alleen een oneindige ruimte voor je waar je lineair in wordt weg geslingerd. Na eonen× kom je op een planeet aan. Valt op haar schil en vindt stof om een nieuw lichaam op te bouwen. Jammer dat je niet op het idee kwam dat je vrij bent om je los te maken van dat stukje roet om je eigen tijdloze en oneindig snelle spoor te trekken, op zoek naar een snellere incarnatie of eens even door je nieuwe omgeving te scheren om te kijken wat er te beleven valt. Wellicht was het de klap die je die mogelijkheid tijdelijk deed vergeten.

Wat heeft dit te maken met levenszin? Welnu de stenen, planten, het stof en de dieren maar ook wij zijn wat ze en we veronderstellen te kunnen zijn of zijn op weg om een ander bestaan te onderzoeken. Aan de ene kant maakt het bovenstaande het leven relatief. Wat we eruit kunnen leren is dat al het stof enz. zelf is; naar leven en beleven zoekt of gewoon is wat ze is +, 0 of -/- in willen en kunnen.

Bewust leven geeft het leven zin. Zorg dat je het naar je zin hebt en doet wat je zelf werkelijk wilt en doe dat ook voor je naaste.

Er zijn nog meer bronnen waaruit we kunnen aflezen dat we zelf mogen weten wat we willen, vrij zijn om onze eigen omgeving te scheppen. De Bijbel vertelt dat God, het levens beginsel, ons naar zijn gelijkenis schiep. We mogen veronderstellen dat hij dat niet zomaar deed. Het Al nam de vrijheid om te scheppen. En schiep ons naar zijn gelijkenis om ons in vrijheid het gelijke te laten doen.⁷⁰

Een derde bron is ons schrift dat een beeldvorming van de taal en het geluid is. De oorsprong van het schrift is naar mijn mening nog steeds aanwezig in onze huidige lettertekens⁷¹. Veel herkenbaarder is zij echter in de hebreeuwse letter tekens⁷². Zonder diep in te gaan op de vormspraak wil ik de Alfa nader met u bespreken.

In het Bijbels Hebreeuws is de Aleph de enige klinker en wordt ze geschreven door twee jods⁷³ met een schuine streep er tussen.

Aleph Beth Sin (Sien?)

of Alfa of Beta of Sigma

In deze schrift is de bovenlijn het Godsniveau en de onderlijn het Materie niveau. Elke Hebreeuwse medeklinker begint met een jod aan de bovenlijn en wordt van daaraf verder getekend, vormgegeven, raakt de onderlijn. Het gegeven vanuit het Hebreeuws:

1- Dat een Jod het beginsel is van elke letter;

2- Dat de Aleph de enige klinker is;

3- De Aleph een scheiding tussen jod en jod laat zien;

doet mij vermoeden dat ze wil aangeven dat er een scheiding tussen de oorsprong is ontstaan er nu meerdere oorsprongen zijn(3), dat alle delen ermee zijn opgebouwd(1) en dat het enige is dat klinkt, geldt. De rest klinkt mee, is medeklinker. Daar alles oorsprong is heeft alles recht op een scheppende wil en eigen zin.

In het Runenschrift⁷⁴ is de A een op haar kop staande V. Ook hier symboliseert de top de "godenwereld" en de onderkant het "aardse". De A is daar een verbreding en uitdijing van de top naar de onderkant. Een uitwaaierend beginsel. Wat kan het zelf meer zijn dan zich zelf?

Als vierde hoeksteen wil ik uw eigen zoeken, weten en

experimenteren - in het reizen in tijd en ruimte - nemen. Dat hoekpunt zal u mogelijk leiden naar de kwintessence van de levens zin.

Hebben we het recht tot genezing? Hebben we het recht ons lichaam gezond te voeden en hebben we het recht onze omgeving - ongevraagd - te genezen?

Het antwoord mag zijn: "Als ik dan toch zaad van de schepping ben dan heb ik het recht te genezen naar mijn wil. Dan mag ik mijn li-chaam levensgezond voeden en de omgeving met zachte drang tot levensvreugde wekken.

: "Ja ik heb het recht tot genezing."

9 Statistiek I: Zorg in Nederland

Het recht op genezing is reeds in de maatschappij verweven. Begrip van elkaars zienswijzen en mogenlijkheden vergroot de affiniteit. Daar om heb ik hier een overzicht opgesteld van wat er thans in Nederland in de gezondheidszorg speelt. Inzicht in structuur, het kennen van de ingangen en poorten, weten wie wat beheert en wie verantwoordelijk is. Wijzen op de verantwoordelijkheden. Praten over wat wel kan en wat nog niet inpasbaar is. Praten over wat er in de wetgeving en zorgstelsels moet worden aangepast om optimale zorgvernieuwing mogelijk te maken. Daar wil ik hier in dit hoofdstuk licht op brengen. De weg wordt echter niet voor uitgeplozen. Wel geïnventariseerd. Het individu kan zo zelf zijn weg vinden.

9.1 Zorgtaken van de overheid

Rijksoverheid.

Bij het uitvoeren van de zorg zijn de volgende Ministeries betrokken:

De zorg is verdeeld in lijnen (echelons):

Provinciale overheid

De betrokken provinciale overheid bestaat uit Provinciale Staten en Gedeputeerde Staten. Hun taken zijn capaciteitsplanning en vergunningen verstrekking voor:

Gemeenten

De basisgezondheidsdienst wordt uitgevoerd door de Gemeentelijke Geneeskundige en Gezondheidsdiensten GG en GD, in sommige kleinere gemeenten door DGD of GGD die district respectievelijk gewestelijk werken. Zij voorzien in de uitvoering van de Wet op de Collectieve Preventie:

9.2 Kosten niveau

Vorige paragraaf liet zien welke verworvenheden we voor onze gezondheid in het leven hebben geroepen. Doordat we de daar aan verbonden kosten niet dagelijks contant uit onze portemonnaie betalen is het zicht daar op nogal troebel. We betalen een behoorlijke premie. Dat is bekend. Maar dat het kostenniveau zelfs meer kost dan onze huisvesting, ons pensioen en onze voeding is voor velen schokken nieuw. Neven staande tabel laat zien dat de zorg een topper is.

In het rapport "Gezondheidszorg in tel" van de

Commissie Strategische Heroriëntatie Gezondheidszorg zien we de volgende deelkostenvergelijking. (NL, 1991)

Kijken we naar de historische ontwikkeling - tabel .. - dan zien we een absolute vervijfvoudiging in uitgaven gedurende twintig jaar; van 10 miljard in 1972 naar bijna 50 miljard in 1992. Voor 1994 wordt een

kostenniveau van 60 miljard guldens verwacht plus 20 miljard aan onbetaald vrijwilligerswerk en familiehulp. Deze groei werd deels mogelijk gemaakt door de inkomstenstijging, anderdeels door bestedingsverschuiving. Zorg werd steeds belangrijker maar ook meer noodzakelijk geacht. Vooral de technische hulpmiddelen vragen hogere financiële offers.

Welk een prioriteit gezondheidszorg in ons bestaan heeft blijkt wel uit het volgende overzicht: "Het belangrijkste in het leven van Nederlanders":

Deze tabel heeft een wederkerigheid. Als men een goed inkomen heeft zal men dit op den duur gewoon vinden en daarmee valt de bewuste behoefte daar aan weg. Men heeft het immers? Gezondheid is een twijfel achtige zaak waar in blijkbaar nog veel te wensen over blijft. Wellicht blijkt gezondheid toch niet te koop. Gezien het belang dat we eraan hechten - zie tabel - besteden we slechts een klein deel van de inkomsten aan zorg. Het zorgaanbod biedt niet voldoende reële mogelijkheden om er nog meer geld aan uit te geven ofwel gezondheid in te kopen. Dit komt voornamelijk door de klassieke vooringenomenheid ten aanzien van behandelingsmethoden. Toch worden in het algemeen de kosten te hoog geacht. Niet in de laatste plaats omdat de doelmatigheid van, met name de tweede lijnszorg, niet meer aansluit op de vraag en wetenschap. De zorgaanbieders leveren een verouderd en verstart produkt. Ze is achtergebleven bij de ontwikkeling. Dit komt met name door het beschermende karakter van de wetsstructuur en de onwetenschappelijke opstelling binnen wetenschappelijke onderzoek en leergangen.

Sinds december 1993 is het zorgaanbod echter niet meer voorbehouden aan een dergelijke exclusieve groep. Wel heeft ze nog een concurrentie voordeel doordat ze als enige onder de rijksvergoedingsregelingen valt en daarenboven geen 17,5% BTW in rekening hoeft te brengen op haar declaraties. Dit geldt ook voor geneesmiddelen.

vervolg